Linguists भाषाकोविद

A baby is born with a clean slate. To use the language of young generation, the harddisk of baby's brain is completely empty. 

Then different softwares get installed on that little brain. At the end of two years, baby's brain reaches 75% of the final growth. So at this stage brain is the fastest growing organ.

But the baby knows no language, how does it learn? In what format does knowledge gets notified? It is experience based knowledge. 

The first thing which helps a baby is its natural animal instinct. After the pipeline from umbilicus has been cut off, the baby starts crying. This clears its breathing passages and its lungs start functioning. Someone shoves something in its mouth, baby suckles. This helps to satisfy hunger. Body's drainage was through the umbilical pipeline, that too needs to be taken care of. 

Meanwhile baby gets introduced to its caregivers, its parents, people who look after its wellbeing. People who hug it and give heartfelt love. They make the baby realise that the world is quite safe. This world is yours and ours. Till the time that you stand literally and figuratively on your two legs, we will have your back. 

Baby is not bothered if the caretaker is its birth mother,  Devaki or Yashoda. Or for that matter, if the caretaker is mother or father. Baby only understands the affection in all the care. 

Slowly the baby responds to the love it receives. She spreads her little hands and shakes them vehemently, when she wants to be picked up. During the third month she responds with her toothless smile to her mother's cooing and cuddling. If the mother and/or father has kept the baby in a crib and are working in the same room, the baby starts following them with her eyes. Once she starts crawling, she happily follows her mother around the house. Now the baby has started recognising her family, she has started recognising her people. So this is also the time baby will show her displeasure in front of strangers. 

This is not just physical or bodily growth. There is also emotional growth happening here. For healthy emotional growth baby needs loads of love. Love which gives her a sense of security and a sense of being wanted by her parents. 

It doesn't matter if the parents are birth parents or otherwise.

जन्माला येणारं बाळ एक कोरी पाटी घेऊन जन्माला येते. किंवा आजकालच्या भाषेत बोलायचं म्हणजे त्याच्या मेंदूतल्या काॅम्पुटरची हार्डडिस्क रिकामी असते.

मग त्याच्यात हळूहळू ज्ञान भरलं जातं. दुसर्‍या वर्षाच्या शेवटपर्यंत बाळाच्या मेंदूची 75% वाढ पूर्ण होते. म्हणजे लक्षात येईल की सुरुवातीला मेंदू हा सर्वात झपाट्याने वाढणारा अवयव असतो.

भाषा पण न येणारं बाळ कसं बरं शिकत असेल? त्याच्या डोक्यात काय बरं नोंद होत असेल? हे अनुभव सिद्ध शिक्षण असतं.

सर्व प्रथम उपयोगात येते अंतःप्रेरणा, सहज प्रवृत्ती किंवा instinct. आता नाभीतून येणारी पाइपलाइन बंद झालीय, तेव्हा रडा. म्हणजे मग श्वासाची वाट मोकळी होऊन फुप्फुसे काम करायला लागतील. कोणी काही तोंडात दिलं की चोखा, म्हणजे भूक भागेल. शरीराची ड्रेनेज सिस्टीम पण तर चालू करायला हवी, ते काम पण तर त्या बेंबीतल्या पाइपलाइन मधून होत असे.

नंतर ओळख होते ती आपल्या काळजीवाहकाची caretakers ची, आईबाबांची. आपल्याला छातीशी धरून आपल्यावर माया करणार्‍यांची. ते बाळाला जाणीव करून देतात की हे जग सुरक्षित आहे, तुझं, आमचं, आपलं आहे. आणि तुझं तुला सर्वार्थाने पायावर उभं राहाता येईस्तोवर आम्ही आहोत ना!!

बाळाला कळत नसतं की हे आपली काळजी घेणारे हात आपल्याला जन्म देणाऱ्या आईचे, देवकीचे आहेत की यशोदेचे. हे हात आईचे आहेत का बाबाचे आहेत. त्याला फक्त आणि फक्त कळते ती त्यातले वात्सल्य. 

आणि मग तेही त्या मायेला प्रतिसाद द्यायला लागतं. दोन्ही हात पसरून, हलवून, मला कडेवर घ्या, असं दर्शवायला शिकतं. तिसऱ्या महिन्यांत तोंडाचे बोळकं पसरून हसायला लागतं. त्याला दुपट्यावर खाली ठेवून आई किंवा बाबा वावरत असतील, तर त्यांचा नजरेने मागोवा घ्यायला लागतं. रांगायला लागलेलं सहा सात महिन्यांचे बाळ मग आईच्या पाठी घरभर बागडतं. कारण आता त्याला ह्या माणसांची ओळख व्हायला लागलेली असते. त्यामुळेच मग ओळख नसलेल्या परक्या व्यक्तीकडे बघून ओठ काढून रडायचे पण कार्यक्रम होतात. 

ही वाढ नुसतीच शारीरिक नसते. ही वाढ भावनिक पण असते. आणि त्या वाढीसाठी आवश्यक असते, मायबापाची पोटभर माया.

त्या इवल्या जीवासाठी त्याची मनापासून काळजी घेणारे, त्याच्यावर जीवापाड प्रेम करणारेच त्याचे आईवडील असतात. त्याला फरक पडत नाही की ह्या दाम्पत्याने त्याला जन्म दिलाय किंवा नाही.